Citaxin

Lek Citaxin zawiera substancję Citalopram. Należy ona do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i dzieli wiele cech wspólnych z innymi członkami tej grupy. Citalopram służy do leczenia depresji, fobii społecznej, oraz nerwicy natręctw. Do skutków ubocznych leku należą uczucie zmęczenia, suchość w ustach, oraz senność. Nie jest lekiem szczególnie aktywizującym użytkownika, więc jeśli problem stanowi motywacja, oraz poziom energii życiowej, Citalopram może nie być najlepszym wyborem.

Citronil

Lek Citronil zawiera substancję Citalopram. Należy ona do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i dzieli wiele cech wspólnych z innymi członkami tej grupy. Citalopram służy do leczenia depresji, fobii społecznej, oraz nerwicy natręctw. Do skutków ubocznych leku należą uczucie zmęczenia, suchość w ustach, oraz senność. Nie jest lekiem szczególnie aktywizującym użytkownika, więc jeśli problem stanowi motywacja, oraz poziom energii życiowej, Citalopram może nie być najlepszym wyborem.

Fluoxetin

Składnikiem Fluoxetinu jest fluoksetyna. To chyba najbardziej znany lek antydepresyjny. Właśnie fluoksetyna określona została pigułką szczęścia. W istocie jest to silny SSRI (inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny), często używany jako lek pierwszej linii nie tylko w zaburzeniach depresyjnych, ale i bulimii, czy nawet przedwczesnym wytrysku. Na pełne efekty poczekać należy przynajmniej 2 tygodnie. Użytkownicy często skarżą się na spadek libido podczas stosowania leku.

Mirtagen

Amitriptylinum

Amitriptylinum to nazwa handlowa Amitryptyliny. Lek ten należy do klasy trójcyklicznych leków antydepresyjnych. Jest na świecie najpopularniejszym lekiem spośród tej grupy. Środek wykazuje działanie antydepresyjne i przeciwlękowe, będąc inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny. Lek wykazuje ciekawą właściwość zwiększania połączeń między neuronami. Skutki uboczne często dotyczą zmniejszonego ciśnienia krwi, oraz suchości w ustach. Użytkownicy skarżą się też na krótkotrwałe omdlenia, przy wstawaniu z pozycji siedzącej, lub leżącej.

Amitryptylina

Lexapro

Lek Lexapro zawiera substancję Escitalopram. Należy ona do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i dzieli wiele cech wspólnych z innymi członkami tej grupy, choć w badaniach okazuje się być od nich zarówno bardziej efektywna, jak i lepiej tolerowana. Escitalopram służy do leczenia depresji, fobii społecznej, oraz nerwicy natręctw. Do skutków ubocznych leku należą uczucie zmęczenia, suchość w ustach, oraz senność.

Deprexetin

Deprexetin to nic innego, jak fluoksetyna. Jeśli nic wam ta nazwa nie mówi, to z pewnością więcej da wam informacja, iż deprexetin ma ten sam składnik aktywny, co słynny lek Prozac. Deprexetin brać możecie na depresje, nerwice, zaburzenia jedzenia, lub na zaburzenie przedwczesnego wytrysku. Na pierwsze dwie dolegliwości, jest jednym z najczęściej stosowanych leków (nie sam deprexetin, ale inne leki zawierające tak, jak i on fluoksetynę). Skuteczność jego nie jest jednak wysoka. Szczególnie kiepsko sprawdza się przy długotrwałych depresjach słabo nasilonych (dystymia). Jest jednak dość bezpieczny, więc lekarze chętnie go przepisują, jako lek pierwszego rzutu.
Nie jest to częsty skutek uboczny, ale zdarzyć się może, że osoba go stosująca przybierze na wadze. Bardziej prawdopodobny jest spadek libido u pacjenta używającego lek.

Velafax

Lek Velafax zawiera substancję wenlafaksynę. Należy ona do bardzo ostatnio popularnej, choć niedawno odkrytej grupy antydepresantów określanych jako SNRI (inhibitorów wychwytu zwrotnego nie tylko serotoniny ale i noradrenaliny). W badaniach wenlafaksyna pokazuje skuteczność porównywalną, lub wyższą w stosunku do typowych SSRI. Z obserwacji użytkowników wynika iż podwyższenie dawki często wzmacnia efekt antydepresyjny leku. Zwracają oni także uwagę na nieprzyjemne odczucia związane z odstawianiem leku.

Velaxin

Velaxin należy do przedstawicieli SNRI. Działanie jego podobne jest do leków ssri (tych podwyższających poziom serotoniny w przestrzeniach międzysynaptycznych poprzez blokowanie jej wychwytu) z taką różnicą, iż oprócz oddziaływania na serotoninę lek w podobny sposób wpływa na układ noradrenaliny. Lek jest także agonistą receptorów opioidowych. Velaxin nie jest jedynym lekiem, którego substancją aktywną jest wenlafaksyna. Bardziej popularnym w Polsce jego odpowiednikiem jest np. efectin, czy velafax. Dawkowanie velaxinu jest bardzo różne. Stosowane dawki mieszczą się najczęściej w granicach od 75mg do 225mg dziennie. Należy zaznaczyć, iż małe przekroczenie dawki maksymalnej najczęściej nie jest groźne. Dużym problemem przy tym leku jest natomiast jego odstawianie. Pacjenci skarżą się na bardzo przykre objawy, uniemożliwiające normalne funkcjonowanie. Doświadczają oni uczucia elektrycznych wyładowań w głowie, w angielskojęzycznej literaturze określanych mianem ?brain zaps?. Poza tym objawy odstawienia zdają się przypominać te spotykane przy tych lekach ssri, które mają krótki okres półtrwania w organizmie. Od pacjentów możemy, więc usłyszeć o odczuwaniu grypopodobnych symptomów.