Asentra

Lek Asentra zawiera sertralinę. To substancja z grupy SSRI. Od innych leków z tej grupy Sertralinę odróżnia podnoszenie przy wyższych dawkach również poziomu dopaminy. Przede wszystkim oddziałuje jednak na serotoninę. Poza działaniem antydepresyjnym ważne jest silne działanie przeciwlękowe leku. Choć stosowany również przy leczeniu fobii społecznej, nie jest w tym przypadku bardzo efektywny. Lek nie powoduje tycia, co często użytkownicy traktują jako zaletę.

Velaxin

Velaxin należy do przedstawicieli SNRI. Działanie jego podobne jest do leków ssri (tych podwyższających poziom serotoniny w przestrzeniach międzysynaptycznych poprzez blokowanie jej wychwytu) z taką różnicą, iż oprócz oddziaływania na serotoninę lek w podobny sposób wpływa na układ noradrenaliny. Lek jest także agonistą receptorów opioidowych. Velaxin nie jest jedynym lekiem, którego substancją aktywną jest wenlafaksyna. Bardziej popularnym w Polsce jego odpowiednikiem jest np. efectin, czy velafax. Dawkowanie velaxinu jest bardzo różne. Stosowane dawki mieszczą się najczęściej w granicach od 75mg do 225mg dziennie. Należy zaznaczyć, iż małe przekroczenie dawki maksymalnej najczęściej nie jest groźne. Dużym problemem przy tym leku jest natomiast jego odstawianie. Pacjenci skarżą się na bardzo przykre objawy, uniemożliwiające normalne funkcjonowanie. Doświadczają oni uczucia elektrycznych wyładowań w głowie, w angielskojęzycznej literaturze określanych mianem ?brain zaps?. Poza tym objawy odstawienia zdają się przypominać te spotykane przy tych lekach ssri, które mają krótki okres półtrwania w organizmie. Od pacjentów możemy, więc usłyszeć o odczuwaniu grypopodobnych symptomów.

Seronil

Seronil, bez wątpienia, ma wiele zalet i stwarza wiele powodów, by być stosowanym, jako lek pierwszej linii przy depresji. Na przestrzeni ostatnich lat używany był niewiarygodnie często. Mowa tu o dziesiątkach milionach recept. Oczywiście nie na sam seronil, ale o jego odpowiednikach w innych krajach, mających jednak w składzie tę samą substancję aktywną ? fluoksetynę. Przykładem takiego odpowiedniku jest prozac. Seronil jest lekiem nie tylko na depresję. Bardziej nawet niż na depresję lek nadaje się do używania przy nerwicach i fobiach. Nie pozostawiając wątpliwości napiszę, że seronil nie jest najbardziej efektywnym lekiem. Jego jednak dużym plusem jest to, że nie powoduje bardzo groźnych skutków ubocznych. Skutki uboczne są raczej łagodne: może być to senność, uczucie zmęczenia, mogą pojawić się nudności.

 

Moklar

Moklar to jeden z leków dostępnych na rynku polskim, którego substancją, której zawdzięczamy działanie jest moklobemid. Ten sam składnik znajdziemy w lekach, takich jak: aurorix, mobemid i mocloxil.
Pisząc ogólnie, Moklar jest antydepresantem, jednak to, co go wyróżnia to szczególna skuteczność przy depresji, w której inne leki kiepsko sobie radzą. Mowa tu o depresji atypowej (brak energii, motywacji, spanie zbyt długo, nastrój zależny od życiowych zdarzeń). Stosowany również jest przy fobii społecznej, co nie powinno szczególnie dziwić, gdyż fobia tego typu występuje szczególnie często u osób chorych na depresje atypową.
Stosowanie Moklaru u większości chorych nie powoduje skutków ubocznych. Lek może natomiast być źródłem różnych interakcji z innymi lekami. Wystrzegać się należy szczególnie leków z grupy ssri (i snri), takich jak seronil, czy seroxat.

Anafranil

Składnikiem anafranilu jest klomipramina. Jest to antydepresant należący do grupy leków trójpierścieniowych. Lek ma długo historię, gdyż stworzony został w latach 60. Lekarze przepisują anafranil rzadko, znacznie częściej od niego używane są leki nowocześniejsze. Lek jest skuteczny przy depresji (według szeregu badań skuteczniejszy jest od nowszych leków), jednak bardzo ważnym jego zastosowaniem jest także leczenie nerwicy natręctw. Przy tym zaburzeniu na pełne efekty terapeutyczne anafranilu czekać należy dłużej niż przy depresji, bo do dwóch miesięcy. W Polsce widoczna jest tendencja odchodzenia od leku, ze względu na znaczną ilość skutków ubocznych. Jednym z groźnych jest podwyższanie prawdopodobieństwa wystąpienia napadów drgawek ? statystyki mówią nawet o 2% prawdopodobieństwie wystąpienia napadu podczas stosowania leku. Pełen obraz dopełniają także inne nieprzyjemne skutki uboczne: suchość w ustach, mogąca w konsekwencji doprowadzić do problemów z zębami, trudności z oddawaniem moczu, potliwość, arytmia.

Stimuloton

Stimuloton jest jednym z tych leków przeciwdepresyjnych, które zawierają w swoim składzie sertralinę. Możemy ją zaliczyć do leków z grupy ssri. Zrobić jednak tak możemy jedynie wtedy, gdy założymy, że Stimuloton stosowany jest w dawkach mniejszych niż 150 mg dziennie, gdyż przy dawkach większych lek staje się także inhibitorem wychwytu zwrotnego dopaminy. Prawdopodobnie w związku z działaniem na układ dopaminy stimuloton, może, i często jest stosowany u pacjentów cierpiących na fobię społeczną. Choroba ta przypisywana jest właśnie niedoborom dopaminy. Podstawowym zastosowaniem leku jest jednak leczenie zaburzeń depresyjnych, w tym także dystymii. Skutki uboczne leku typowe są dla innych ssri. Doświadczyć możemy, więc nudności, problemów z osiągnięciem orgazmu, kłopotów z zasypianiem. Jeszcze mniej przyjemne skutki pojawić się mogą przy odstawianiu stimulotonu. Mogą to być bóle głowy, nerwowość, częste zmiany nastroju, nadmierna płaczliwość. Objawy te pojawiają się nawet u 60% osób odstawiających lek.

Arketis

Arketis zawiera Paroksetynę, substancję z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny. Jest lekiem dość bezpiecznym, stosowanym najczęściej przy depresji, ale także przy innych psychiatrycznych schorzeniach, takich jak zespół natręctw, czy fobia społeczna. Częstym objawem ubocznym stosowania leku jest podwyższenie masy ciała, ale ten akurat objaw jest charakterystyczny dla większości leków z grupy SSRI.

Alventa

Wenlafaksyna występuje w Polsce między innymi pod nazwą Alventa. Lek ten jest antydepresantem, który powstał dość niedawno. W krótkim czasie bardzo poszerzyło się jego grono użytkowników. Biorą oni Alventę na depresję, oraz na zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Lek czasami używany jest także jako środek wspomagający odchudzanie (przede wszystkim w USA). Uważa się, że Alventa ma podobną, lub większą skuteczność leczenia depresji, niż leki ssri. Wenlafaksyna jest zazwyczaj dobrze tolerowana, choć przy niej również obserwowane były pewne skutki uboczne. Podczas stosowania leku u około 34% pacjentów pojawić się może ból głowy, nudności u około 30%. Bezsenność statystycznie pojawia się u około 20%. Problemy seksualne dotyczyć mogą nawet 34% osób. Dużym problemem u wielu pacjentów jest odstawianie leku. Mogą się wtedy pojawić nieprzyjemne, podobne do grypy, dolegliwości. Osoby kończące terapię Alventą skarżą się na częste odczucia ?elektrycznych wyładowań? przy odwracaniu głowy.

Efectin

Wenlafaksyna znajdująca się w leku efectin to antydepresant z grupy SNRI. Skrót oznacza inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny. Efectin poza depresją stosowany jest także przy nerwicy uogólnionej i innych zaburzeniach nerwicowych. Większe dawki oznaczają statystycznie przy tym leku większą szansę poprawy, więc podwyższanie dawek u osób, u których lek nie zadziałał ma racjonalne podstawy. Efectin szczególnie skuteczny jest u leczących się na depresję osób uzależnionych od opioidów (w tym od heroiny). Skutki uboczne efectinu nie są rzadkie. Osoby rozpoczynające kuracje lekiem spodziewać się mogą następujących działań niepożądanych (wymieniam w kolejności od najbardziej prawdopodobnych, do tych rzadziej spotykanych): bóle głowy, nudności, bezsenność, problemy seksualne, suchość w ustach

Zoloft

Lek Zoloft zawiera sertralinę. To substancja z grupy SSRI. Od innych leków z tej grupy Sertralinę odróżnia podnoszenie przy wyższych dawkach również poziomu dopaminy. Przede wszystkim oddziałuje jednak na serotoninę. Poza działaniem antydepresyjnym ważne jest silne działanie przeciwlękowe leku. Choć stosowany również przy leczeniu fobii społecznej, nie jest w tym przypadku bardzo efektywny. Lek nie powoduje tycia, co często użytkownicy traktują jako zaletę.